در صدر اسلام، عمار و حذیفه و مالک به‌دلیل بصیرت و هشدارهای پیش‌دستانه، پیش از آشکارشدن انحراف‌ها، با اتهام خوارج روبه‌رو می‌شدند.

زمان صدر اسلام، خوارج، قبل از اینکه تولید بشن (قبل از اینکه مذاکرات‌شون شکست بخوره و با عبور از امام، برن خوارج بشن)؛ به امثال عمار و حذیفه و مالک که پیشروان بصیرت بودند؛ چی می‌گفتن؟

می‌گفتند خوارج!
به مالک و حذیفه و عمار می‌گفتن خوارج!

چرا؟ چون اینا منظومه فکری امام و می‌دونستن و منتظر موضع‌گیری امام نمی‌موندن و جلوجلو خطرها را هشدار می‌دادن و موضع می‌گرفتن.

مثل حالا که انقلابی‌های واقعی منتظر نمی‌مونن امام خودش و خرج کنه. روشنگری و مطالبه می‌کنند و موضع می‌گیرن. 
امّا اینایی که دائم مذاکرات‌شون داره شکست می‌خوره، فعلا به مطالبه‌گران و انقلابیون می‌گن خوارج!

هستیم ... می‌بینیم ...
مذاکرات‌شون که شکست خورد
به زودی از امام عبور خواهند کرد
و اونوقت معلوم میشه خوارج کیه...

للغائب