چرچیل در سال ۱۹۱۵ طراح اصلی عملیات تصرف تنگه داردانل و شبه‌جزیره گالیپولی بود؛ عملیاتی که با شکست نظامی و عقب‌نشینی نیروهای متفقین پایان یافت.

پروفسور یرواند آبراهامیان معتقد است: در صورت جنگ زمینی در اطراف تنگه هرمز، ترامپ ممکن است با سرنوشت چرچیل در داردانل در نبرد گالیپولی مواجه شود

نبرد گالیپولی و نقش چرچیل

وینستون چرچیل در سال ۱۹۱۵ به عنوان لرد اول دریاسالاری (وزیر نیروی دریایی بریتانیا)، معمار اصلی طرح حمله به شبه‌جزیره گالیپولی و تنگه داردانل بود. هدف این عملیات، تصرف استانبول و خارج کردن امپراتوری عثمانی از جنگ بود.

عملیات در دو مرحله طراحی شد: ابتدا حمله دریایی و سپس پیاده‌سازی نیروهای زمینی. اما حمله دریایی در ۱۸ مارس ۱۹۱۵ با برخورد کشتی‌ها به مین‌های دریایی و آتش توپخانه عثمانی شکست خورد. سپس نیروهای زمینی متفقین در ۲۵ آوریل ۱۹۱۵ در ساحل گالیپولی پیاده شدند، اما در همان روزهای اول در ساحل گیر افتادند و از ارتفاعات مشرف به ساحل زیر آتش شدید قرار گرفتند. این بن‌بست خونین ماه‌ها ادامه یافت و در نهایت نیروهای متفقین در ژانویه ۱۹۱۶ عقب‌نشینی کردند.

شکست در گالیپولی ضربه‌ای ویرانگر به اعتبار سیاسی چرچیل وارد کرد او در ماه مه ۱۹۱۵ از سمت وزارت نیروی دریایی برکنار شد. در نوامبر ۱۹۱۵، چرچیل مجبور شد از کابینه جنگ نیز استعفا دهد.

تلفات متفقین بیش از ۹۷,۰۰۰ کشته و مجروح بود

پروفسور آبراهامیان می‌گوید اگر ایالات متحده درگیر یک جنگ زمینی در اطراف تنگه هرمز شود، ممکن است ترامپ نیز با سرنوشت چرچیل مواجه شود.

نویسنده:دکتر موسوی